Muslim

Yasmin Sattar

The Faculty of Political Science, Prince of Songkla University, Pattani Campus, Pattani 94000, Thailand

Imron Sahoh

Center for Conflict Studies and Cultural Diversity (CSCD) Institute for Peace Studies, Prince of Songkla University, Pattani Campus, Pattani 94000, Thailand

Abstract

The qualitative research titled “Dynamics of Melayu Muslim Politicians’ Movements amidst the Violence in the Southern Border Provinces” has applied the concept of identity politics to attempt to discover the connections between identity politics, representatives, and Melayu Muslims in the movement of Melayu-Muslim politicians in the Deep South of Thailand. This article is part of the research paper that brought up the idea of identity politics in connection with the movements in the Deep South. It argued that the access to the power structure of identity representation is one of the approaches to aid in the preservation of an individual’s own identity. The research argues that if the identities are respected equally, it is likely that the motivation to ignite oppressive violence could be reduced. On the one hand, identity politics may further lead to the construction of “others” versus “us”. On the other hand, it could lead to the reduction of violent conditions if identity is protected in the political space.  In relation to Muslim identity, the concepts of ‘political Islam’, ‘post-Islamism’ or ‘post-secularism’ have been brought up to explain the visibility of Muslim identity in the political domain. The Melayu Muslims in the Deep South of Thailand have a unique identity and one of the main causes of the ongoing conflict in the area is the historical invisibility and suppression of their identity. The solution to the conflict of identity politics and marginalization is to revive and create legitimate power of the people living there by supporting conflict management authority at local, national and international levels. Therefore, it could be stated that the parliamentary system is the hope that people can attempt to build political bargaining space to promote the full representation of Muslim or Melayu identity which will, eventually, reduce the conditions leading to violence.

Keywords: Identity politics, Melayu, Muslim, Politicians, Deep South

References : Walailak Journal of Social Science, 14(2), Article 244002

"Peacebuilding in Thailand’s Deep South and in Myanmar/Burma: the dynamic roles of Muslim minorities in conflict societies"

Srisompob Jitpiromsri, Md Mahbubul Haque & Paul Chambers

Abstract

There are few if any comparative studies of Thailand’s Deep South and Burma/Myanmar’s Rohingya crisis. Both cases are intriguing as they have similar characteristics, while nuanced by distinctive contexts and political consequences. In this article, the comparative analysis of crisis issues in the two countries concentrates on history, policy responses of governments, and peace processes. Burma/Myanmar and Thailand are Buddhist majority countries with different approaches of national integration. Based on a long history of independence, Malay Muslims of Thailand’s Deep South have always been disturbed by intensive assimilation policies, but their right to Thai citizenship has never been legally compromised. On the contrary, Rohingya people have been excluded from Burma/Myanmar’s national integration. The Thai state uses both violence and persuasion, but the peace process tends to integrate into the hierarchy and power of military domination. On the other hand, Burma/Myanmar’s conflict management is highly suppressive and exclusive. Thailand’s southern peacebuilding involves expanding state-building and illiberal peace, while Burma/Myanmar’s conflict management policy in Rakhine State is much higher on the scale of authoritarian “peace.”

Keywords: Peacebuilding, state-building, counterinsurgency, Malay Muslims, Rohingya

References : Asian Affairs: An American Review

Asst.Prof.Dr.Srisompob Jitpiromsri

Center for Conflict Studies and Cultural Diversity (CSCD) Institute for Peace Studies, Prince of Songkla University

งานศึกษาเปรียบเทียบระหว่างสถานการณ์ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทยกับวิกฤติโรฮิงยาของพม่า/เมียนม่ามีอยู่ไม่มากนักในปัจจุบัน แต่ทั้งสองกรณีมีความน่าสนใจเนื่องจากมีลักษณะร่วมกันหลายประการ ในขณะเดียวกันก็แตกต่างกันในลักษณะพิเศษของบริบทและผลที่ตามมา ในงานชิ้นนี้ การวิเคราะห์เปรียบเทียบประเด็นวิกฤติของทั้งสองประเทศมีจุดเน้นที่ประวัติศาสตร์ การตอบสนองทางนโยบายของรัฐบาลและกระบวนการสันติภาพ พม่า/เมียนม่าและประเทศไทยต่างเป็นประเทศที่คนส่วนข้างมากเป็นชาวพุทธและมีวิถีการสร้างบูรณาการแห่งชาติที่แตกต่างกัน จากการที่มีพื้นฐานของความเป็นอิสระมายาวนานในประวัติศาสตร์ ชาวมลายูมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยมักจะไม่พอใจกับนโยบายการผสมกลมกลืนที่เข้มข้น แต่สิทธิความเป็นพลเมืองไทยของพวกเขาก็ไม่เคยถูกปฏิเสธหรือผ่อนปรนในทางนิตินัยจากรัฐไทย (แม้จะรู้สึกเหมือนกับเป็นพลเมืองชั้นสอง) ตรงกันข้าม ชาวโรฮิงยาถูกตัดออกจากการสร้างบูรณาการแห่งชาติของพม่า/เมียนม่า ฝ่ายรัฐไทยใช้ทั้งความรุนแรงและการโน้มน้าวจูงใจแต่กระบวนการสันติภาพก็มีแนวโน้มที่จะถูกบูรณาการเข้าไปในโครงสร้างอำนาจและการครอบงำโดยฝ่ายทหาร ในอีกด้านหนึ่ง การจัดการความขัดแย้งของรัฐบาลพม่า/เมียนม่าก็เน้นที่การปราบปรามและตัดแยกกีดกัน การสร้างสันติภาพในจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทยจึงเป็นเรื่องของการสร้างอำนาจรัฐให้เข้มแข็งและสันติภาพแบบไร้เสรี ในขณะที่การจัดการความขัดแย้งของรัฐบาลพม่า/เมียนม่าในรัฐยะไข่มีลักษณะของการสร้างสันติภาพแบบอำนาจนิยมในระดับที่สูงมาก